یکجشنبه ۱۸ شهریور ۱۴۰۳
با شناختی که از پورنگ داشتم، میدانستم هماهنگی و برنامهریزی مصاحبه نباید سخت باشه. همیشه با حوصله و آرامش خاصی حرفهایت را میشنود. باهاش تماس گرفتم و ماجرای پادکست رو براش توضیح دادم و گفتم که میخواهم با او به عنوان عضوی از سازمان که در زمان ثبت اقامتگاهها همراه و حاضر بوده است صحبت کنم. موافقت کرد و قرار شد هفته آینده برای روزش با هم هماهنگ شویم. از آنجا که اقامتگاهی نبود که برویم، قرار شد در محل کار من و مسعود مصاحبه انجام شود. برای روز چهارشنبه ساعت ۴ عصر قرار گذاشتیم، محسن هم با تجهیزات از کرج آمد. ضبط مصاحبه در محل کار خیلی کار آسونی نبود. از طرفی جلسه قبلی توی اتاق جلسه طول کشیده بود، اتاق دیگر هم نویز داشت و چون دیوارش شیشهای بود صدا میپیچید. کمی با هم اختلاط کردیم تا اتاق خالی شود.
پورنگ پورحسینی درحال حاضر کارشناس معاونت صنایع دستی وزارت میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری است. اما پیش از این کارشناس کمیته ملی طبیعت گردی بوده. چیزی که در مورد پورنگ قابل ذکر است، این است که پورنگ در کمیته ملی طبیعتگردی فقط یک کارشناس سازمان یا وزارت برای اقامتگاههای بومگردی نبوده، پورنگ اگر چه خودش اقامتگاه بومگردی ندارد، روحیه همکاری و علاقهای که از روزهای ابتدایی، به راه اندازی اقامتگاهها نشان داد، او را به یکی از اعضای خانواده اقامتگاههای بومگردی تبدیل کرده است.در تمام سالهایی که متولیان اقامتگاهها برای رسمیت دادن به خانههایشان به سازمان رفت و آمد داشتند، تا زمانی که نخستین مجمع جامعه اقامتگاههای بومگردی در سازمان میراث فرهنگی برگزار شد، پورنگ پل ارتباطی بین بخش خصوصی و دولتی بود. این دوستی و ارتباط نزدیک سبب شد، که این مسیر با وجود همه سختیها و مقاومتهایی که در سازمان وجود داشت، با همدلی و همراهی بیشتری طی شود.
